افرادی که به مکتب حضرت امام صادق(ع) و اردوگاه سربازان امام زمان (ارواحنا له الفداء) وارد می شوند باید در تمام عرصه های فرهنگی و اجتماعی از پیامبر گرامی اسلام(ص) و اهل بیت عصمت و طهارت(ع) پیروی کرده و ادامه دهنده راه و روش آنان باشند. طلاب گرامی باید در ظاهر و باطن خود را شبیه اهل بیت(ع) نموده و مانند آن بزرگواران٬ خود را وقف احیای اسلام ناب نمایند. تشرف به لباس مقدس روحانیت در حقیقت نوعی شباهت ظاهری به اهل بیت(ع) است و به سبب آن روحانیون گرامی در معرض رجوع مردم قرار می گیرند. این لباس در حقیقت
وسیله تبلیغ و معرفت افزایی در جامعه است .
 

1.پرهیز از هوا پرستى «لا تدع لهواک انقیادا »
2. پرهیز از دنیازدگى «تعمر دنیاک بخراب آخرتک»
3. امانتدارى و پرهیز از خیانت « یشرک فى امانة او یأمن على جبایة»
4.داشتن«استمرار کار، گر چه اندک «قلیل مدوم خیر من کثیر مملول منه»

توصیه مقام معظم رهبری(مد ظله العالی) به طلاب:
اگر چه درس خواندن و آشنایی به معارف و خودسازی و پرداختن به درون و باطن خود، یکی از فرایض مهم بلکه مهمترین فرایض است اما این فریضه ی مهم نبایستی ما را از جریاناتی که در کشور می گذرد و وظایفی که در مقابل این جریانات داریم و نیز از حضور در صحنه های اجتماعی و کمک به پیشرفت انقلاب و شناخت توطئه های دشمنان انقلاب و پیگیری شیوه هایی که این توطئه ها را خنثی می کند و لبیک گفتن به نیاز های عمومی جامعه و رفتن در جبهه های خطر و احیانا جانبازی کردن و جان دادن غافل کند.

ویژگی یک طلبه آرمانی از زبان یک طلبه
« ولکم فی رسول الله اسوة حسنة » طلاب به خاطر انتسابی که به اهل بیت(ع) دارند٬ ضروری است که ادامه دهنده راه و روش آنان باشند و طبق الگو های رفتاری آن بزرگواران عمل نمایند. باید آرمان های خود را به مثابه قله های بزرگ قرار دهیم تا فعالیت ها و تلاش های بزرگی را ازخود شاهد باشیم. هرچه آن قله ها بزرگ تر باشد فعالیت بیشتری از کوهنورد انتظار می رود و از این ارتفاع و بزرگی کوه نباید هراسی داشته باشیم.

حوزه بدون اخلاق، عالم دینی بدون پارسایی و روحانیت بدون معنویت، تصور نمی شود. اگر هم باشد، پوسته ای است درون تهی. خسی است بی مقدار بی ریشه است و زمامش در دست باد، به هر سو که بخواهد می کشدش .پارسایی و زهد هم بدون ریشه در دانش و آگاهی، ره به جایی نمی برد، چراغی نمی افروزد، زاویه تاریکی را روشن نمی کند.